Yokluğun

Yokluğun

Gecenin karanliginda bir huzun coker insana Gozler dolarr yurek sizlar,iter insan kendini zifiri bosluga..

Sarkilar dolanir koyunun en demlisine Ya keskin bicak olur , Ya can kiriklari koca bir avuc dolusu Irmak olur suzulur anSizin Sizlar da kemiklerin hissedemez olur acinin derinini ..

Buz kesilir canSiz beden misali Öldum dersin ölmezsinya Yasamaksa yasamak ölmekse ölmek Arafda kaliRsin ya Dugumlenir nefesin Yutkunamaz olursun Susarsin ..susar yildizlar aylar Geceyi dinler birakirsın en koyuya. .

En sonsuzluga… Dalar gidersin maziye.. O eski güzel gunler gelir aklina Verilen sözler edilen yeminler Uğruna can veririm demistin ya yarim demistin sonsuzlugum demistin ya Nasılda yıkıp gittin hayallerimizi? Sonsuzlugun son buldu gidisinin sessizliginde..

Senin aşkından divane ben Şimdi kanadı kırık bir güvercin gibiyim.. Ucmak icin cirpinan.. her cirpinisinda biraz daha kanayan.. Hani yolunu kaybettiginde adres sorarsın ya insanlara..sagin solun karismiscasina Sanki sudan cıkmıs ,karada çırpınan balık gibiyim yoklugunda..

Senin gönlünün adresini kaybettim ey yarim Soğuk bir kış günü soğuktan titreyen beden gibi Sensiz bedenim titriyor aşkından yanan ben üşüyor Özlüyor..

Hasretinle yanıyorum ey yar..

Şiir Yazarları: guLbeseker & Nehir

 

Yazar: Can

Görüntüleme: 154 defa

Kategori: Sohbet Şiir

Yayınlanma Tarihi: 24 Mayıs 2020

2 Yorumlar
SeRKaN

Seker emegıne yuregıne saglık senın ıcındekı ruhu bılmeyen yoktur sıır yazmayı cok sevıyorsun ellerıne saglık cnm benm

SeRKaN

sızın yuregınıze saglık nehır gulbeseker canlarımmmm

Cevap bırakın

sohbet | mobil sohbet